loading...

Wpisz miasto w którym przebywasz,
aby odnaleźć Mszę Świętą w języku polskim.

Zamknij wpis

Zeszyt 10 (2009) "Otoczmy troską życie"

Ks. Andrzej Duczkowski, TChr - Rzym

Ks. Andrzej Duczkowski, TChr Sympozjum Polonijne, Poznań – 14.10.2009 r. „Dokumenty Kościoła odpowiedzią na aktualne problemy migrantów”. Pierwszym dokumentem Kościoła odnoszącym się do zjawiska „ludzi w drodze” była konstytucja Piusa XII „Exul Familia” z dnia 1 sierpnia 1952 ustalająca normy duszpasterstwa migrantów. Była ona wykładnia dla całego Kościoła aż do czasu wydania przez Pawła VI 15 sierpnia 1969 roku konstytucji „Pastoralis Migratorum Cura”, która była odpowiedzią na zmieniającą się sytuację ludzi opuszczających swoje strony rodzinne z różnych powodów politycznych, religijnych, etnicznych, ekonomicznych itp. Konstytucją „Apostolicae Caritatis” Paweł VI 19 marca 1970 roku powołał do istnienia Komisję ds. Duszpaterstwa Migracji i Turystyki, która poźniej Jan Paweł II z Konstytucji „Pastor Bonus” z 28 czerwca 1988 roku podniósł do rangi Rady Papieskiej nadając jej nazwę ds. Duszpasterstwa Migrantów i Podróżujących. Ostatnim dokumentem jest oczywiście Instrukcja „Erga migrantes caritas Christi”, która została wydana 3 maja 2004 roku. Papieska Rada ds. duszpasterstwa Migrantów i Podróżujących składa się z następujących sektorów obejmujących wszelkie przejawy życia ludzi w drodze. Zajmuje się więc duszpasterstwem uchodźców, emigrantów, ludzi morza, pracowników lotnisk cywilnych, turystów, pielgrzymów, nomadów, pracowników cyrków i wesołych miasteczek, studentów zagranicznych, ludzi ulicy - kierowców ciężarówek, bezdomnych, kobiet marginesu, dzieci ulicy. W pasterskim posługiwaniu Namiestnika Chrystusowego uczestniczą wszystkie dykasterie Kurii Rzymskiej, które są według papieskiego określenia oczami, uszami i ustami Papieża. Dlatego zbierają informacje dotyczące życia Kościoła i w imieniu Ojca Świętego odpowiadają na te problemy dokumentami, które są głosem zatroskanego Papieża. Dokumenty te ukazują się jako dyrektywy, czy orientacje skierowane do różnych odbiorców. I tak w roku 1995 ukazał się dokument będący wskazaniami dla duszpasterstwa na lotniskach cywilnych, obejmujące nie tylko pasażerów, ale przed wszystkim pracowników, którzy także w niedziele i święta pracują z dala od swoich parafii terytorialnych. 31 stycznia 1997 roku ukazało się motu proprio „Stella Maris” dotyczące duszpasterstwa ludzi morza, zarówno na lądzie w portach jak i na statkach. Jest tam dana możliwość przechowywania na statku Najświętszego Sakramentu pod opieką kapitana, czy innego oficera, który może także udzielać Komunii św. 29 czerwca 2001 roku ukazał się dokument ze wskazaniami dla duszpasterstwa turystyki religijnej i troski o turystów w miejscach wakacyjnych. Poprzedzony on był dwoma dokumentami dotyczącymi turystyki ściśle religijnej – 25 kwietnia 1998 roku „Pielgrzymowanie w czasie wielkiego Jubileuszu 2000” oraz 8 maja 1999 roku „Sanktuarium – pamiątka, obecność i przepowiadanie Boga żywego”. 8 grudnia 2005 roku zostały wydane wskazania dla duszpasterstwa cyganów i ludów koczowniczych. 24 maja 2007 roku wydano wskazania dla duszpasterstwa ludzi ulicy: kierowców długodystansowych, bezdomnych, kobiet ulicy, dzieci ulicy (właśnie w tych dniach odbywał się w Watykanie kongres poświęcony tym zagadnieniom). Jest także w przygotowaniu dokument będący podstawą duszpasterskiej troski o uchodźców. Dokumenty są skierowane do milionów ludzi, do duszpasterzy, pomocników duszpasterskich, woluntariuszy, do Konferencji Episkopatów oraz niektórych organizacji międzynarodowych. Przygotowanie dokumentu przez ekspertów w danej dziedzinie przy współpracy odpowiedzialnych za dany sektor Papieskiej Rady jest pierwszym etapem – kiedy taki dokument roboczy wysyła się do członków i konsultorów Rady z prośbą o naniesienie swoich uwag i sugestii. Po uwzględnieniu tych poprawek ponownie wysyła się do tych członków i konsultorów oraz do Konferencji Episkopatów w całym świecie ze szczególnym uwzględnieniem biskupów odpowiedzialnych za dany sektor duszpasterstwa w swoim kraju. Dokument po takich kilku konsultacjach jest redagowany w formie ostatecznej i oddany do aprobaty Ojca Świętego, który poprzez Sekretariat Stanu bada i koryguje oraz nanosi swoje uwagi i wskazania. Innym głosem Papieża czy Stolicy Apostolskiej są doroczne orędzia skierowane z okazji Dnia Migranta i Uchodźcy, czy z okazji Międzynarodowego Dnia Turystyki, z okazji Dnia Morza. W pewnych okresach takie orędzia były podpisywane przez Ojca Świętego, w innym czasie są wydawane przez Papieską Radę – zaaprobowane bezpośrednio przez Papieża, ale podpisane przez przewodniczącego i sekretarza Rady.



0 Ameryka Północna
0 Ameryka Północna
0 Ameryka Północna
0 Ameryka Północna
0 Ameryka Północna
0 Ameryka Północna
1. Wybierz kontynent
Na mocy pozwolenia Prymasa Polski z dn. 28 listopada 1983 r., zgodnie z postanowieniem VII Kapituły Generalnej i uzyskaniu zgody Rady Generalnej Towarzystwa Chrystusowego ówczesny przełożony generalny ks. dr Edward Szymanek TChr erygował 3 maja 1984 r. Instytut Duszpasterstwa Emigracyjnego ustanawiając dyrektorem ks. prof. Bogusława Nadolskiego. Bezpośrednim celem IDE było przygotowywanie specjalistycznych kadr w zakresie apostolatu Emigracyjnego. Jak powiedział ks. dr Józef Bakalarz TChr w wykładzie inauguracyjnym na rozpoczęcie działalności Instytutu, "ma on być sercem i motorem Ruchu Apostolatu Emigracyjnego praktykowanego w różnych formach i według różnych metod."

Instytut Duszpasterstwa Emigracyjnego im. Kard. Augusta Hlonda

ul. Panny Marii 4, 60-962 Poznań
tel. +48 61 64 72 523, ide@chrystusowcy.pl

BANK PEKAO SA 36124065241111001023869649