loading...

Wpisz miasto w którym przebywasz,
aby odnaleźć Mszę Świętą w języku polskim.

Zamknij wpis

Ks. dr Roman Tkacz SAC Dyrektor Biura Duszpasterstwa Pielgrzymkowego Księży Pallotynów - Warszawa „Turystyka wyzwaniem dla nowej ewangelizacji”

Turystyka wyzwaniem dla nowej ewangelizacji x. Roman Tkacz SAC. Referat wygłoszony w Poznaniu, 20.11.2012 r. na Konferencji „Migracje Polaków a nowa ewangelizacja”

Wstęp I . Turystyka – miejsce uprzywilejowane ,obszar „areopag” (Dz.17,22-31)

II . Punkty spotkania turystyki i nowej ewangelizacji 1.Indywidualny turysta 2.Via pulchritudinis 3. Wspólnoty parafialne

III . Formacja „nowych ewangelizatorów” 1.Wymiar głębi 2.Potrzeba pokory „zrób co możesz” 3.Zasada płodności ewangelizacyjnej Zakończenie Wstęp. Powyższy temat został ukazany przez Benedykta XVI w jego orędziu skierowanym do uczestników VII Światowego Kongresu Duszpasterstwa Turystyki , które odbyło się w Cancun 23-27.

IV. 2012r. „Nowa ewangelizacja /-/ wymaga od nas pamiętania i wykorzystywania licznych okazji, jakich dostarcza nam zjawisko turystyki” czyli mówiąc inaczej turystyka jest niewątpliwie uprzywilejowaną okazją dla nowej ewangelizacji. „Kościół istnieje, aby głosić Ewangelię” - Paweł VI ,Ewangelii nuntiandi” (1975)

Głoszenie Ewangelii odbywa się trzema drogami - prawdy, dobra i piękna. I. Turystyka –miejsce uprzywilejowane Kiedy właściwie ktoś staje się turystą, czy fizyczne przemieszczanie się jest wystarczające , żeby zasłużyć na to miano ?

Dlaczego jest to miejsce uprzywilejowane? 1. ze względu na znaczący rozmiar – to prawie 1 mld (w 2010r.) osób rocznie 2. ze względu na przewidywaną perspektywę wzrostową ( 2020 → 1560 mln – 4,1% rocznie) - procesy globalizacyjne zbliżają osoby i narody - znoszenie granic międzypaństwowych - coraz łatwiejsze sposoby przemieszczania się grup i osób - redukcja kosztów 3. ze względu na istotny wpływ jaki wywołuje turystyka na osobę ludzką, poprzez doświadczenie różnorodności kultury „rzecz autentycznie pozytywna-ubogacająca”, możliwości dialogu ( jest to wpływ zarówno pozytywny jak i negatywny).

Z kolei w orędziu Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Migrantów i Podróżujących pt. „Turystyka a zbliżenia kultur” wysłanym na XXXI Światowy Dzień Turystyki ( 27.IX.2011r) jej przewodniczący Antonio Maria Veglio pisze: „ Nie możemy sobie pozwolić na postrzeganie wizyty turystycznej jedynie jako preewangelizacji , ale przeciwnie musimy ją widzieć jako platformę dla realizacji jasnego i bezpośredniego orędzia Jezusa Chrystusa”. Tym bardziej, że w odróżnieniu od „missio ad gentes” i ewangelizacji zwyczajnej, „nowa ewangelizacja ”ma objąć przede wszystkim chrześcijan, którzy utracili wiarę ( z jakiegoś powodu) i odeszli od kościoła „porzucili praktyki chrześcijańskie”. Terenem jej działania mają być regiony o dawnej tradycji chrześcijańskiej, należące do tzw. Pierwszego Świata.( to ok.500 mln turystów w 2009r.) „Instrumentum laboris” przygotowane dla XIII zwyczajnego zgromadzenia ogólnego biskupów pisze o podmiocie nowej ewangelizacji w punkcie 12 : „ skierowana jest ona do osób, które choć przyjęły chrzest nie żyją po chrześcijańsku /-/ do ludzi prostych ,choć są w jakiejś mierze wierzący ale słabo znają podstawy tejże wiary oraz do osób, które odczuwają potrzebę poznania Jezusa Chrystusa w innym świetle, inaczej niż w nauczaniu, które otrzymali w dzieciństwie”. Dlatego też wspomniany Kongres Duszpasterstwa Turystyki (Cancun- 2012) postanowił sobie za cel wypracowanie „ innego modelu turystyki” w oparciu o zasady etyczne, odpowiedzialność za rozwój osoby ludzkiej i w oparciu o via pulchritudinis, po prostu „inna turystyka”. I jeszcze jedna uwaga. Nowa ewangelizacja nie może być tylko zwykłą zmianą metod, na bardziej wyrafinowane, przebiegłe. „ Nie wybawi nas taktyka”- przestrzega Benedykt XVI. II. Punkty spotkania turystyki i nowej ewangelizacji (JP II, Nowa Huta, VI 1979r.)

1. Indywidualny turysta Drogę „nowej ewangelizacji” ukazał JP II w „Redemptor hominis” („ przyniosłem /…/ przepisałem”) nr.14 gdzie proroczo powiedział , że to „człowiek jest drogą kościoła”. Duszpasterstwo masowe nie przywróci Kościołowi ludzi, którzy odeszli. Drogą do wiary jest kontakt personalny. Każdy bowiem ma swoją indywidualną, niepowtarzalną drogę do Chrystusa i Kościoła „Spotkanie Osoby z osobą”. A zatem trzeba nauczyć się „ tracenia czasu dla jednej osoby”. Każdy się liczy, każdy jest ważny. Owo „tracenie czasu” trzeba zmienić na tworzenie „czasu zbawczego”. Pojedynczemu człowiekowi trzeba pomóc oderwać się od zapatrzenia w świat doczesny. Pokazać mu świat inny, świat ducha i wartości. Ewangelizować to ukazać turyście drogę jak żyć, to uczyć go sztuki życia. Prowokować do refleksji nad sensem życia i śmierci. Ewangelizować to odważnie rzucić wyzwanie rozumowi ludzkiemu, który Benedykt XVI w „Porta fidei” nazwał „preambułą wiary” (prae - ambulare = iść przed). „Ludzki umysł nosi w sobie bowiem potrzebę tego co wartościowe, nieprzemijalne” (p.10).

2. Via pulchritudinis – droga piękna („uprzywilejowana i fascynująca”) Dokument końcowy plenarnego zebrania Papieskiej Rady Kultury / 27-28.03.2006r) nazywa „Via pulchritudinis „- uprzywilejowaną ścieżką ewangelizacji i dialogu. To wielki potencjał ewangelizacyjny. Tysiące Kościołów, kaplic przydrożnych, obrazów, rzeźb religijnych – to rzeczy widzialne, które są obrazami rzeczywistości niewidzialnych. Są to dzieła , które zrodziły się z wiary i ją wyrażają (Benedykt XVI). „Jeśli my milczymy, kamienie zaczynają wołać”. Nie sposób nie pokochać piękna (św. Augustyn) „ Z wielkości i piękna stworzeń poznaje się przez podobieństwo ich Stwórcę” (Mdr 13,5) Sanktuaria „świętych”. Święci to- jedni z nas, ludzie. Jakże bliscy a jednak to oni poprzez przykład swego życia ,wyczulonego na Ducha Świętego , ukazują osobom identyferentnym lub wręcz wrogim, piękno Ewangelii i komunii w Chrystusie. /-/ „smak” Słowa Bożego i sakramentów. „Świętość nie zna przeszkód kulturowych, społecznych ,politycznych i religijnych”. Jej język – to język miłości i prawdy – zrozumiały dla wszystkich ludzi dobrej woli. O uwodzicielskiej sile piękna pisał Zbigniew Herbert – „Dziękuję Ci Panie , że stworzyłeś świat piękny i różny a jeśli jest to twoje uwodzenie jestem uwiedziony na zawsze i bez wybaczenia”. (Modlitwa Pana Cogito - podróżnika)

3. Wspólnoty parafialne – „miejsca stosownego przyjęcia”. W Kościele wszyscy powinni znaleźć swoją ojczyznę . Od spotkania z Kościołem kamiennym do spotkania z Kościołem zbudowanym z „żywych kamieni. Ważne jest odpowiednie przyjęcie turystów, uwzględnienie ich specyfiki, uszanowanie ich potrzeb duchowych. Trzeba zmienić mentalność, że to nie diabeł ale ”Bóg tkwi w szczegółach” Trzeba zadbać o „jakość” wspólnot parafialnych, aby człowiek wracający do wiary miał miejsce dokąd powrócić. (Jeśli kiedyś odszedł z takiego miejsca, to nie będzie chciał wracać w takie samo.) III. Formacja „nowych ewangelizatorów”. By owocnie ewangelizować , trzeba mieć głębokie doświadczenie Boga. Tylko silną wiarą można się dzielić z innymi. Świadom jestem ciążącego na mnie obowiązku. Biada mi, gdybym nie głosił Ewangelii (1 Kor 9,16 ), nie dzielił się „nieocenionym darem” wiary.

1.Wymiar głębi Przed każdym ewangelizatorem jest tylko jeden właściwy kierunek-wymiar głębi. Życie płynie z przenikania w głąb. Piękno tkwi w głębi a Chrystus nie przestaje wołać „duc in altum”(wypłyń na głębię – Łk 5,4). W nowej ewangelizacji nie chodzi sukces. Sukces bowiem nie jest imieniem Bożym. Wszystkie wielkie sprawy mają skromne początki. Stąd droga nowej ewangelizacji prowadzi „ od ziarnka gorczycy do ziarnka pszenicy” ( nie od ziarnka gorczycy do wielkiego drzewa, ale właśnie do ziarnka pszenicy).

2.Potrzeba pokory „zrób co możesz”. (Cz. Miłosz) W „Deus Caritas est” (nr.35} pisał Benedykt XVI: „Czasami nadmiar potrzeb i ograniczone możliwości własnego działania mogą go (tzn. ewangelizatora) wystawić na próbę zniechęcenia. Ale właśnie wtedy będzie mu pomocna świadomość, że ostatecznie jest on jedynie narzędziem w rekach Pana: uwolni się wówczas od mniemania , że sam i osobiście musi zrealizować konieczne naprawienie świata. W pokorze będzie robił to, co jest dla niego możliwe i w pokorze zawierzy resztę Panu. To Bóg włada światem, nie my. My służymy Mu na tyle, na ile możemy i dopóki On daje nam siłę”.

3.Zasady płodności ewangelizacyjnej. Sformułował ją Chrystus w przypowieści o ziarnach pszenicy, które upadły w ziemię obumierają. (J 12,24). Podstawowy warunek ewangelizowania to wyrzeczenie się własnego „ja”. Ewangelizować to znaczy żyć słuchając głosu Ojca i stając się Jego głosem. Karmić się słowem, aby być sługami Słowa. Juliusz Słowacki pisał: „Z pokorą teraz padamy na kolana , Abym wstał silnym Boga robotnikiem.

Gdy ustanę mój głos będzie głosem Pana”. Ks. Didymo przypominał, że „ Jezus nauczał w dzień, a modlił się w nocy”. A św. Augustyn komentując słowa „ Paś owce moje „ tłumaczył je „ cierp za owce moje”- nie ma porodu bez cierpienia. Świadomi, że to Bóg daje „wzrost” nowi ewangelizatorzy powinni w codziennej modlitwie pamiętać o „letnich chrześcijanach”, niewierzących i obojętnych. Zakończenie Turystyka współczesna jest wyzwaniem dla nowej ewangelizacji.

Czy nowa ewangelizacja temu podoła? Zależy to nade wszystko od „jakości” nowych ewangelizatorów. „Najlepszym nośnikiem światła jest świętość życia” Maryja „Matka dobrej drogi”, „Gwiazda ewangelizacji”.



0 Ameryka Północna
0 Ameryka Północna
0 Ameryka Północna
0 Ameryka Północna
0 Ameryka Północna
0 Ameryka Północna
1. Wybierz kontynent
Na mocy pozwolenia Prymasa Polski z dn. 28 listopada 1983 r., zgodnie z postanowieniem VII Kapituły Generalnej i uzyskaniu zgody Rady Generalnej Towarzystwa Chrystusowego ówczesny przełożony generalny ks. dr Edward Szymanek TChr erygował 3 maja 1984 r. Instytut Duszpasterstwa Emigracyjnego ustanawiając dyrektorem ks. prof. Bogusława Nadolskiego. Bezpośrednim celem IDE było przygotowywanie specjalistycznych kadr w zakresie apostolatu Emigracyjnego. Jak powiedział ks. dr Józef Bakalarz TChr w wykładzie inauguracyjnym na rozpoczęcie działalności Instytutu, "ma on być sercem i motorem Ruchu Apostolatu Emigracyjnego praktykowanego w różnych formach i według różnych metod."

Instytut Duszpasterstwa Emigracyjnego im. Kard. Augusta Hlonda

ul. Panny Marii 4, 60-962 Poznań
tel. +48 61 64 72 523, ide@chrystusowcy.pl

BANK PEKAO SA 36124065241111001023869649