loading...

Wpisz miasto w którym przebywasz,
aby odnaleźć Mszę Świętą w języku polskim.

Zamknij wpis

Rozmowa z Ks. Abp Mieczysławem Mokrzyckim (01.07.09) Polacy zawsze będą mieli u nas duszpasterstwo w języku polskim

Z Ks. Abp Mieczysławem Mokrzyckim, metropolitą lwowskim rozmawia Beata Zajączkowska (Radio Watykańskie).

Czym dla Księdza Arcybiskupa jest przyjęcie paliusza z rąk Benedykta XVI? Ksiądz Arcybiskup był przecież jego sekretarzem...

Jest to wyraz mojej miłości, posłuszeństwa, jedności ze Stolicą Apostolską, Głową Kościoła powszechnego; jest to także wyraz łączności Kościoła łacińskiego na Ukrainie z Piotrem naszych czasów. Pragniemy przez to wyrazić naszą bliskość, jedność, wolę współpracy, a także respektowanie nauki Kościoła głoszonej przez Ojca Świętego Benedykta XVI i jego następców.

Czy będąc metropolitą lwowskim, Ksiądz Arcybiskup czuje tę bliskość tam na miejscu, we Lwowie, tę jedność z Kościołem powszechnym?

Tak, jesteśmy Kościołem łacińskim, który nie zna granic. Jesteśmy bardzo blisko związani z Kościołem w Rzymie poprzez nauczanie Ojca Świętego, Anioł Pański - możemy śledzić przez telewizję, przez radio, a w sposób szczególny poprzez tę więź duchową z Piotrem naszych czasów.

Kościół lwowski był Księdzu Arcybiskupowi bliski jeszcze przed pójściem do Lwowa. Potem był rok pracy w roli koadiutora, a teraz już od października - metropolita. Czego się Ksiądz Arcybiskup nauczył? Jaki Kościół lwowski, Kościół ukraiński odkrył w ciągu tych dwóch lat?

Jest to Kościół młody, bardzo prężny i rozwijający się. Przed sobą ma wielkie wyzwania. W dalszym ciągu musimy starać się odrestaurowywać, odnawiać kościoły, ponieważ nasze wspólnoty są małe, jest jeszcze wiele pracy, jeśli chodzi o formację, o katechizację. W tej chwili musimy docierać do ludzi młodych, a często oni sami przychodzą bez przygotowania. Dlatego szczególną troską ogarniamy młodzież, ale też osoby starsze poprzez katechizację i przygotowywanie do sakramentów.

Ostatnio udało się odzyskać kaplicę seminaryjną we Lwowie. Czy jest jeszcze wiele takich obiektów, które Kościół łaciński chciałby odzyskać?

Staramy się jeszcze w diecezji o odzyskanie niektórych kościołów. We Lwowie jest to kościół św. Marii Magdaleny, są jeszcze budynki wyższego i niższego seminarium, ale ufam, że będzie zrozumienie ze strony Kościoła greckokatolickiego, a także ze strony władz państwowych i lokalnych, że w przyszłości te budynki zostaną nam zwrócone.

Mówił Ksiądz Arcybiskup o wieloletnich zaniedbaniach, jeśli chodzi o katechizację, o głoszenie Ewangelii. Jak przyjęli i przyjmują Księdza Arcybiskupa tamtejsi wierni?

Przyjmują mnie z jakąś nadzieją, z dużym oczekiwaniem, że potrafimy przeciwstawić się tym wszystkim trudnościom, jakie spotykają na co dzień wierni i kapłani, że przyjdę im z pomocą materialną, duchową oraz z jakąś wizją duszpasterską.

Jakie są największe wyzwania, którym musi sprostać Kościół na Ukrainie, jeśli chodzi o wiernych?

Musimy otoczyć szczególną troską osoby w podeszłym wieku, w tym zatroszczyć się o domy opieki społecznej dla osób starszych, zorganizować ośrodki dla młodzieży, by mogła spotykać się w ciągu roku na rekolekcjach, w czasie wakacji zapewnić im także oazy, spotkania, by pogłębiać ich życie duchowe.

Ksiądz Arcybiskup, można powiedzieć, zaskoczył trochę księży na Ukrainie, to znaczy, zamiast przyjmować ich w swojej rezydencji, wyjechał do nich. Pojechał w teren z życzeniami (bo to było przy okazji świąt), ale też żeby poznać ich życie, warunki, realia, z jakimi stykają się na co dzień. Co Ksiądz Arcybiskup zobaczył? Czy był to inny obraz, niż miał wcześniej?

Tak, kapłani mieszkają w jeszcze bardzo skromnych warunkach. Mają już częściowo zapewniony przynajmniej socjalny byt, ale są to bardzo skromne warunki, a kościoły w dalszym ciągu potrzebują wielu prac restauracyjnych. Potrzebne są nowe plebanie, salki, pomieszczenia na spotkania, na katechizację. Na tym polu jest jeszcze bardzo wiele do zrobienia.

Na terenie archidiecezji lwowskiej Kościół ma pod opieką także Polaków. Czy jest to duże wyzwanie duszpasterskie dla tamtejszego Kościoła?

Wierni naszego Kościoła to w większości Polacy, dlatego w sposób szczególny otaczamy ich troską duszpasterską. Będą zawsze mieli liturgię w języku polskim, swoje spotkania, uroczystości, podtrzymywanie tradycji. Ale jesteśmy otwarci także na inną kulturę, na inne narodowości: na język rosyjski, ukraiński, węgierski. Otaczamy opieką duszpasterską wszystkich, którzy pragną uczestniczyć we Mszy św. w naszym obrządku.

Paliusz Ksiądz Arcybiskup otrzymuje w Roku Kapłaństwa. Czy ten rok w jakichś szczególny sposób będzie przeżywany na Ukrainie?

Pragniemy zwrócić większą uwagę na stałą formację kapłanów. Chcemy każdego miesiąca robić spotkania w dekanatach, zorganizować także Dzień Kapłański, rekolekcje. Chcę również objąć troską młodzież, zachęcić wiernych do modlitwy o nowe i dobre powołania kapłańskie i zakonne.

Jak by Ksiądz Arcybiskup określił istotę kapłaństwa? Co jest najważniejsze, od czego kapłan nie może odstąpić?

W życiu każdego kapłana powinna być Eucharystia, modlitwa brewiarzowa, a także bycie ze swoimi wiernymi.

A w centrum życia arcybiskupa metropolity?

Również nieodzowne jest życie duchowe. Trzeba być ojcem dla wszystkich. I dla kapłanów, i dla wiernych.

Przy codziennych troskach, chociażby tych materialnych, chyba nie jest to łatwe...?

Tak, ale ufam, że Pan Bóg dopomoże mi znaleźć ludzi dobrego serca.

Rozm. B. Zajączkowska/ rv, Radio Watykańskie



0 Ameryka Północna
0 Ameryka Północna
0 Ameryka Północna
0 Ameryka Północna
0 Ameryka Północna
0 Ameryka Północna
1. Wybierz kontynent
Na mocy pozwolenia Prymasa Polski z dn. 28 listopada 1983 r., zgodnie z postanowieniem VII Kapituły Generalnej i uzyskaniu zgody Rady Generalnej Towarzystwa Chrystusowego ówczesny przełożony generalny ks. dr Edward Szymanek TChr erygował 3 maja 1984 r. Instytut Duszpasterstwa Emigracyjnego ustanawiając dyrektorem ks. prof. Bogusława Nadolskiego. Bezpośrednim celem IDE było przygotowywanie specjalistycznych kadr w zakresie apostolatu Emigracyjnego. Jak powiedział ks. dr Józef Bakalarz TChr w wykładzie inauguracyjnym na rozpoczęcie działalności Instytutu, "ma on być sercem i motorem Ruchu Apostolatu Emigracyjnego praktykowanego w różnych formach i według różnych metod."

Instytut Duszpasterstwa Emigracyjnego im. Kard. Augusta Hlonda

ul. Panny Marii 4, 60-962 Poznań
tel. +48 61 64 72 523, ide@chrystusowcy.pl

BANK PEKAO SA 36124065241111001023869649